Żadna istota ludzka nigdy nie doświadczyła czegoś takiego jak wyjazd na Marsa. Podróż byłaby najdłuższa w historii ludzkości i jako taka może wymagać drastycznych środków, aby odnieść sukces.
Aby sprostać niektórym zagrożeniom, naukowcy z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) i Szpitala Uniwersyteckiego Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie (TUD) wykorzystali druk 3D do wyprodukowania swoich pierwszych próbek bioprinted skóry i kości. Aby udowodnić, że system może działać w warunkach niskiej grawitacji, wykonali druk 3D do góry nogami.
„Podróż na Marsa lub inne miejsca międzyplanetarne potrwa kilka lat w kosmosie”, mówi w oświadczeniu prasowym Tommaso Ghidini, szef działu konstrukcji, mechanizmów i materiałów ESA. „Załoga będzie narażona na wiele ryzyk, a powrót do domu wcześniej nie będzie możliwy. Noszenie wystarczającej ilości środków medycznych na wszelkie możliwe ewentualności byłoby niemożliwe na ograniczonej przestrzeni i masie statku kosmicznego. ”
„Zamiast tego,” kontynuuje Ghidini, „zdolność bioprintingu 3D pozwoli im reagować na pojawiające się awarie medyczne. W przypadku oparzeń, na przykład, nowa skóra może być bioprinted zamiast być wszczepiona z innego miejsca na ciele astronauty, robiąc wtórne obrażenia, które nie mogą się łatwo uleczyć w środowisku orbitalnym. ”
Gdyby astronauci zostali ranni w drodze na Marsa lub inną planetę, eksperyment TUD pokazuje, że stworzyliby przeszczep skóry za pomocą ograniczonego, ale łatwo dostępnego zasobu - własnej krwi.
„Komórki skóry mogą być bioprinted przy użyciu ludzkiego osocza krwi jako bogatego w składniki odżywcze„ bio-atramentu ”, który byłby łatwo dostępny dla członków załogi misji”, wyjaśnia Nieves Cubo z TUD w oświadczeniu prasowym.
W normalnych warunkach na Ziemi może to wystarczyć. Ale niska grawitacja oznacza, że płynna konsystencja plazmy nie będzie działać. Po uzyskaniu dostępu do własnej plazmy ranni astronauci zwrócili się następnie do roślin i glonów, twierdzą naukowcy, aby dokończyć transformację.
Cubo mówi, że ich zespół, współpracując z ekspertami w dziedzinie nauk biologicznych z Blue Horizon, „opracował zmodyfikowaną recepturę, dodając metylocelulozę i alginian w celu zwiększenia lepkości substratu. samodzielna ekspedycja kosmiczna. ”
Zarówno metyceluloza, jak i alginian działają jako środki zagęszczające i wiążące, co zmniejsza prawdopodobieństwo rozpadu. W kosmosie ważne jest trzymanie wszystkiego razem. A podczas misji na Marsa pojemność pamięci masowej byłaby równie ważna; każdy cal kwadratowy zajmowany przez artykuły medyczne to kolejny, który oznaczałby mniej żywności lub sprzętu naukowego.
Podczas gdy potrzeby medyczne są oczywiście priorytetem, którego nie można uniknąć, znalezienie sposobu, aby uczynić je bardziej zwartymi, ma kluczowe znaczenie dla przyszłych poszukiwań.
